Skip to content

2007 “Fancie”

Heterotopias, 1st Thessaloniki Biennale of Contemporary Art, State Museum of Contemporary Art

Two columns of 72 pairs of shoes each, height 6.70m
Two columns of 72 pairs of shoes each, height 6.70m, 2007
Fancie, 2007, b/w lambda print, mounted on aluminium 170x125 cm
Fancie, 2007, b/w lambda print, mounted on aluminium 170×125 cm
Heterotopias, 1st Thessaloniki Biennale of Contemporary Art, State Museum of Contemporary Art, 2007
Heterotopias, 1st Thessaloniki Biennale of Contemporary Art, State Museum of Contemporary Art, 2007
Untitled, 2007, b/w lambda print, mounted on aluminium 170x125 cm
Untitled, 2007, b/w lambda print, mounted on aluminium 170×125 cm

«Πες μου που εδρεύει ο έρωτας, στην καρδιά η στο κεφάλι» ρωτάει, ικετεύοντας, ένας ήρωας του Εμπόρου της Βενετίας
από την, Le Monde – Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 1998

“Tell me where is fancie bred, Or in the heart, or in the head” a character begs in The Merchant of Venice
from, Le Monde ( in French) – Thuesday February 3th, 1998

“Dis-moi où siège l’amour, dans le cœur ou dans la tête” demande, suppliant, un héros du Marchand de Venise
d’après, Le Monde – mardi 3 février 1998

Heterotopias, 1st Thessaloniki Biennale of Contemporary Art, State Museum of Contemporary Art, 2007
Heterotopias, 1st Thessaloniki Biennale of Contemporary Art, State Museum of Contemporary Art, 2007

 

2007 “Fancie”

« Η γραφή για μένα, συνδέεται με τον θάνατο, πιθανόν κατ’ ουσία με τον θάνατο των άλλων, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το να γράφει κανείς θα ήταν σαν…να ολοκληρώνει ενάντια τους μια χειρονομία οριστικά δολοφονική…Καθόλου… Μιλώντας για αυτούς, είμαι στην θέση ενός ανατομιστή που διενεργεί μια αυτοψία. Με την γραφή μου, διατρέχω τα σώματα των άλλων, τα χαράσσω, σηκώνω τις μεμβράνες και τις πέτσες, προσπαθώ να ανακαλύψω τα όργανα και, φέρνοντας στο φως τα όργανα, να φανερώσω επιτέλους αυτή την εστία του τραύματος, την εστία του κακού, αυτό το κάτι που χαρακτήρισε τη ζωή τους, την σκέψη τους και το οποίο, στην αρνητικότητα του, οργάνωσε τελικά όλο εκείνο το οποίο υπήρξαν.
Αυτή την δηλητηριώδη καρδιά των πραγμάτων και των ανθρώπων, ιδού τι κατά βάθος προσπαθούσα πάντα να φέρω στο φως.»

Michel Foucault
από την, LE MONDE- Κυριακή 12 – Δευτέρα 13 Σεπτεμβρίου 2004

 

2007 “Fancie”

“L’écriture pour moi, est liée à la mort, peut-être essentiellement à la mort des autres, mais cela ne signifie pas qu’écrire serait comme…accomplir contre eux, un geste définitivement meurtrier…Pas du tout…Parlant d’eux, je suis dans la situation de l’anatomiste qui fait une autopsie. Avec mon écriture, je parcours le corps des autres, je l’incise, je lève les téguments et les peaux, j’essaie de découvrir les organes et, mettant à jour les organes, de faire apparaître enfin ce foyer de lésion, ce foyer de mal, ce quelque chose qui a caractérisé leur vie, leur pensée et qui, dans sa négativité, a organisé finalement tout ce qu’ils ont été.
Ce cœur vénéneux des choses et des hommes, voilà au fond ce que j’ai toujours essayé de mettre au jour. »

Michel Foucault
d’après, Le Monde – dimanche 12- lundi 13 septembre 2004

 

2007 “Fancie”

“For me, writing is attached to death, perhaps mostly to other people’s death, but that doesn’t mean writing could be like a final deadly blow against them… Not at all… When speaking about them, I am in the same situation as the anatomist who carries out an autopsy. With my writing, I cover other people’s body, I incise it, I lift the teguments and the skin, I try to expose the organs and, while displaying the organs, to finally reveal that source of injury, that source of evil, that something which characterized their life, their thought, which in its negativity finally organized all what they were.
Deep down, this poisonous heart of things and of men, is what I’ve always tried to bring to light.”

Michel Foucault
In Le Monde, Sunday 12th-Monday 13th September 2004